Untamed Fashion in USSR nu ook bijAthenaeum-Nieuwscentrum Spui http://www.athenaeum.nl/vestigingen/Athenaeum-Nieuwscentrum
Categorie: Boeken
Op het station van München zag ik een reclamebord hangen: ‘Kom – naar Berlijn!’ stond er in grote letters onder een nachtfoto van de eeuwige, stralende en volgens een oude legende nooit slapende stad. ‘Misschien is dat de juiste plek om de dingen zelf te doorgronden,’ zei ik tegen mezelf. Ik kocht dadelijk een treinkaartje… Lees verder grote letters onder een nachtfoto
Het uitzicht was overweldigend
Omdat ze met hun vijf verdiepingen nog niet genoeg opstreken, hadden de hoteleigenaren op het dak nog een opbouw laten installeren. Het uitzicht was overweldigend, de hitte in de zomer, de kou in de winter ook. Maar toch – voor pakweg twee mark per dag had je hetzelfde panorama waar een gewone toerist twintig of…… Lees verder Het uitzicht was overweldigend
Salve magister!’ – ‘Salvete discipuli!
De daaropvolgende maanden bracht ik dus door op het instituut van professor Heu. De enige persoon buiten het Vaticaan die vloeiend Latijn sprak. ‘Salve magister!’ – ‘Salvete discipuli!’ Zo ging het nu elke dag, wanneer professor Heu, gehuld in een witte toga, en met een gouden lier in zijn linkerhand, de ruimte betrad. Grammaticale nuances…… Lees verder Salve magister!’ – ‘Salvete discipuli!
‘Taurum tollet, qui vitulum sustullerit!’, antwoordde de wijze man.
‘Taurum tollet, qui vitulum sustullerit!’, antwoordde de wijze man. stond op en zette zijn boterbloemenkrans op zijn hoofd. ‘Semper aliquid addiscendum est,’ bevestigde ik ietwat overijverig. ‘Inspice, felix eris!’ beloofde hij me. Ten afscheid wilde ik hem nog iets bijzonder aardigs achternaroepen: ‘A te sudor abest, saliva mucusque!’ Maar professor Heu was al achter een…… Lees verder ‘Taurum tollet, qui vitulum sustullerit!’, antwoordde de wijze man.
A bove maiore discit arare minor
Op een heuvel bij de Monopteros zag ik een magere man in het gras zitten. Hij was een krans van boterbloemen aan het vlechten. ‘Wie bent u, en wat doet u daar?’ vroeg ik nieuwsgierig. Hij keek mij nogal ongeïnteresseerd aan, wendde zich toen weer tot zijn bloemenkrans en mompelde: ‘Scire volunt omnes, mercedem solvere…… Lees verder A bove maiore discit arare minor
..vijf verdiepingen in een zijstraat
In Istanbul woonde ik meestal in het stadsdeel Cağaloğlu, iets ten noorden van de Blauwe Moskee. Het hotel was een oud huis van vijf verdiepingen in een zijstraat. Ernaast stond een school en ’s ochtends traden de klassen op de binnenplaats aan voor het zingen van het volkslied. Het Turkse volkslied is vrij lang en…… Lees verder ..vijf verdiepingen in een zijstraat
Nachtenlang ontwikkelde ik foto’s van bruggen.
Ministère de la Défense las ik op het gepolijste geelkoperen bord aan de zandstenen poort. Dat was toch ongehoord: de Franse minister van Defensie was een Georgische zigeunerin! Dat zou natuurlijk weer niemand van me willen aannemen, mijn vrienden in de rue de Fleurus niet, waar ik Franse les had, en ook niet bij de…… Lees verder Nachtenlang ontwikkelde ik foto’s van bruggen.
Signora Sarasate keurde de mannen geen blik waardig
Hoewel ze bijna rende, kwam ik toch telkens zo dicht bij haar in de buurt dat ik haar parfum kon ruiken: Paco Rabanne! Geen twijfel meer mogelijk! Toen we bij een groot paleis kwamen, ging signora Sarasate langzamer lopen. Voor de zandstenen poort bleef ze even staan en trok haar pak recht. Toen vermande ze…… Lees verder Signora Sarasate keurde de mannen geen blik waardig
‘En nu eruit, jij, mijn werktijd zit erop!’
Ik ging bij haar aan tafel zitten, ze nam mijn hand en boog haar gezicht heel dicht naar mij toe. Haar adem rook naar koffie en nicotine. Haar sterke parfum bedwelmde me; het was Paco Rabanne, Oom Rolf uit Acapulco gebruikte dat ook. Ik werd bang en huilde een beetje. ‘Luister eens, kleintje,’ zei signora…… Lees verder ‘En nu eruit, jij, mijn werktijd zit erop!’

Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.